Droga do leczenia 15
Profesor Marcela Votruba z Uniwersytetu w Cardiff w Wielkiej Brytanii, badaczka, która odkryła związek pomiędzy ADOA a uszkodzonym genem OPA1, spędziła lata na badaniach nad ADOA. Jej badania skupiają się na zrozumieniu mechanizmu choroby autosomalnego dominującego zaniku nerwu wzrokowego i projektowaniu terapii.
Bada nowe metody leczenia, w tym leki chroniące mitochondria, terapie genowe i terapię światłem. Idebenon jest opcją, ale potrzebne są dalsze badania. Badania genetyczne są ważne w celu znalezienia odpowiedniego leczenia.
Pacjenci z ADOA powinni regularnie odwiedzać okulistę i rozważyć wykonanie badań genetycznych. Organizacje pacjentów mogą zapewnić cenne wsparcie i zwiększyć świadomość.
Aby umożliwić szybszą diagnozę, niezwykle ważne jest uświadamianie okulistów, ortoptyków i optometrystów o istnieniu ADOA. Perspektywy pacjentów są cenne w zrozumieniu choroby i nowych metod leczenia.
Przeprowadziliśmy wywiad z profesor Marcelą Votrubą, jedną z badaczek, która odkryła związek między ADOA a uszkodzonym genem OPA1. Od lat bada ADOA. Jakiś czas temu poprosiliśmy ją o przedstawienie badań nad ADOA z lotu ptaka.
Czy możesz nam w sposób laicki opowiedzieć, czego dotyczą Twoje badania?
Moje badania skupiają się na zrozumieniu podstawowej genetycznej przyczyny autosomalnego dominującego zaniku nerwu wzrokowego, próbie zrozumienia, w jaki sposób choroba powstaje w wyniku mutacji w genie OPA1, i wykorzystaniu tych informacji do projektowania zarówno ustalonych, jak i nowych terapii oraz do testowania.
Moje badania trwają kilka lat i początkowo skupiały się na identyfikacji genu OPA1 w roku 2000 i poznaniu jego tzw. fenotypu – problemów klinicznych, z jakimi borykają się pacjenci z ADOA. Następnie spędziłem kilka lat pracując w laboratorium, projektując różne sposoby modelowania choroby. Prowadziłam badania nad wpływem mutacji w genie OPA1 na komórki zwojowe siatkówki oka, zarówno w hodowlach komórkowych, jak i w doświadczeniach na zwierzętach ze sztuczną mutacją genu OPA1. Komórki zwojowe siatkówki są komórkami najbardziej dotkniętymi mutacją w genie OPA1, w wyniku czego pacjenci doświadczają utraty widzenia centralnego i peryferyjnego, pola widzenia, dokładnego widzenia oraz zmian w widzeniu kolorów i tak dalej.
Ostatnio w badaniach i moim laboratorium uczestniczyli studenci studiów podyplomowych, studenci studiów magisterskich, doktoranci i młodzi badacze, a także inni klinicyści. W laboratorium udało nam się przetestować szereg nowych cząsteczek, które mogą potencjalnie okazać się korzystne jako terapie, a także pracujemy nad zrozumieniem, czy terapia jest możliwa przy użyciu szeregu nowych podejść.
Czy głównym celem Twoich badań jest znalezienie ogólnych odpowiedzi na temat Twoich badań, czy skupiasz się także na leczeniu?
Główny cel moich badań obecnie w coraz większym stopniu koncentruje się na znalezieniu sposobu leczenia, a nawet lekarstwa. Choć nie wiemy jeszcze wszystkiego na temat rozwoju choroby w komórkach siatkówki, wiemy już całkiem sporo, co pozwala nam testować nowe metody leczenia. To bardzo ekscytujący czas w tej dziedzinie badań, ponieważ istnieją możliwości terapii lub nowych metod leczenia wynikających zarówno z terapii genowych, jak i komórkowych, a także leków lub nowych metod leczenia, które pacjenci mogą przyjmować doustnie lub w inny sposób.
Jeśli szukasz lekarstwa, na jakim etapie się teraz znajdujesz i ile czasu upłynie, zanim terapia lub lekarstwo na ADOA będzie faktycznie dostępne?
Poszukujemy lekarstwa i współpracujemy z kolegami w kraju i za granicą, aby osiągnąć ten cel. Opracowanie leku zajmuje wiele lat, od chwili jego zaproponowania, przetestowania w laboratorium, przejścia z komórek do testów na zwierzętach, a następnie być może do innych testów. Ostatecznie wstępne badania kliniczne powinny skupiać się zarówno na bezpieczeństwie, tolerancji, jak i ogólnym długoterminowym bezpieczeństwie takiego leczenia. Powszechnie mówi się, że od pierwszego pomysłu do zatwierdzenia leczenia mija 15 lat. To długo, ale jesteśmy już poniekąd w tym cyklu i mamy nadzieję, że w ciągu najbliższych pięciu lat leczenie będzie można przetestować na pacjentach, przynajmniej w badaniach klinicznych. Po tym jestem bardzo optymistyczny, ale musimy też być realistami, ponieważ mogą wystąpić niepowodzenia, a procesy te wymagają zarówno czasu, jak i pieniędzy.
Czy spodziewasz się, że będziesz w stanie zatrzymać lub nawet poprawić pogorszenie stanu pacjentów z ADOA, jeśli Twoje badania dostarczą wielu odpowiedzi na temat procesu zwyrodnienia?
Jeśli my i inni znajdziemy metody leczenia, w tym na przykład terapie genowe lub leki, najbardziej prawdopodobnym rezultatem będzie osiągnięcie przez pacjentów stabilizacji wzroku i, miejmy nadzieję, zapobiegnięcie dalszemu pogorszeniu się wzroku. Jednakże zauważono, że po rozpoczęciu nowego leczenia, o ile pacjent nie jest w bardzo zaawansowanym stadium choroby, ze skrajnie słabym wzrokiem i znaczną utratą komórek zwojowych siatkówki, czasami może nastąpić nawet niewielka poprawa widzenia po rozpoczęciu leczenia. Jednak nie zawsze tak jest i nie jest łatwo wyjaśnić, jak mogło się to zdarzyć w większości. Wymagałoby to wyhodowania w siatkówce nowych komórek zwojowych siatkówki, co na tym etapie wydaje się mało prawdopodobne.
Czy masz pojęcie, jak mogłoby wyglądać leczenie?
Nowe metody leczenia ADOA mogą obejmować nowe leki zaprojektowane w celu ochrony mitochondriów. Mogą to być małe cząsteczki, przeciwutleniacze, neuroprotektanty lub połączenie wsparcia mitochondrialnego i tym podobne. Inne nowe metody leczenia mogłyby z pewnością obejmować terapie genowe, tak zwane terapie genowe lub terapie wprowadzające jakąś formę interwencji genetycznej w oku w celu zwiększenia produkcji normalnego białka OPA1 potrzebnego do przeżycia i funkcjonowania zdrowych komórek zwojowych siatkówki. W ADOA istnieją realne możliwości stosowania tych zabiegów, jednak nadal istnieje wiele przeszkód do pokonania. Trudno spekulować, czy jakakolwiek forma komórek macierzystych lub terapii komórkowej mogłaby być skuteczna w ADOA, ale byłbym bardzo podekscytowany rozwojem tej dziedziny i przeprowadzeniem większej liczby badań.
W filmie kilka lat temu wspomniałeś o Idebenonie jako o czymś, co może pomóc. Jaka jest obecnie Twoja opinia na temat Idebenonu? Czy polecacie stosowanie tego leku pacjentom z ADOA?
Idebenon jest lekiem zatwierdzonym przez Europejską Agencję Leków do stosowania u pacjentów cierpiących na dziedziczną neuropatię wzrokową Lebera (LHON). Nie jest to lek dopuszczony do stosowania w ADOA. Są jednak badacze, którzy leczą pojedynczych pacjentów i małe serie przypadków pacjentów z ADOA lekiem Idebenon. Badania te zostały opublikowane i są przedmiotem dyskusji w środowisku naukowym. Istnieją przesłanki wskazujące na pewne możliwe korzyści, ale tak naprawdę wymagałoby to odpowiedniego, randomizowanego badania z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanego placebo, w którym pacjenci otrzymują lek Idebenon w jednej grupie i tak zwane placebo w drugiej grupie. Wymaga to również kilkuletniej obserwacji pacjentów, zanim będziemy mogli stwierdzić, czy wynik był rzeczywiście korzystny.
W tej chwili nie mogę stosować Idebenonu u pacjentów z ADOA w Wielkiej Brytanii, ponieważ nie jest on zatwierdzony lub licencjonowany w leczeniu tej choroby, a obecnie nie stosujemy Idebenonu u indywidualnych pacjentów, dopóki nie będzie więcej dowodów.
Niedawno napisałeś recenzję i wspomniałeś o terapii światłem czerwonym. Właściwie podsumowałeś cały szereg potencjalnych podejść do leczenia. Nasze pytanie brzmi: które podejście uważasz za najbardziej obiecujące? Ponieważ jest ich wiele!
Dziękujemy, że pytacie o naszą pracę z tzw. terapią bliską podczerwienią lub światłem czerwonym, która czasami nazywana jest fotobiomodulacją. Jest to wykorzystanie światła do wysyłania do komórek energii o określonej długości fali, co w pewnych warunkach może potencjalnie zmienić ekspresję niektórych genów i białek, które mogą odgrywać rolę w gojeniu, przeżywaniu komórek, procesach metabolicznych lub innych procesach komórkowych zachodzących w organizmie. niezbędne dla funkcjonowania komórek. Przeprowadzono badania nad tak zwanym światłem bliskiej podczerwieni lub dalekim światłem czerwonym w gojeniu się ran i innych schorzeniach, ale nadal wątpliwe jest, czy rzeczywiście ma to korzystny wpływ. W niektórych badaniach laboratoryjnych wykorzystaliśmy dwie długości fali światła, wystawiając komórki i siatkówki myszy na działanie światła przez różne okresy czasu. Zbadaliśmy, czy komórki zwojowe siatkówki są w stanie wykazać jakąkolwiek poprawę w zakresie metabolizmu energetycznego lub innych czynników, takich jak produkcja reaktywnych form tlenu, a tym samym żyć dłużej. Istnieje pewne zainteresowanie tą dziedziną, ponieważ istnieją pewne pozytywne wyniki, i naprawdę ważne jest, abyśmy kontynuowali te badania, aby wykazać, czy jest to rzeczywisty efekt, a jeśli tak, czy jest bezpieczny i czy będzie miał skutek długoterminowy.
Rozumiemy, że przyjmujecie Państwo również pacjentów i również mamy w związku z tym kilka pytań. Czy masz jakąś radę dla pacjentów z ADOA lub ADOA plus?
Jestem naukowcem klinicznym, co oznacza, że jestem okulistą przeszkolonym w zakresie chorób okulistycznych siatkówki i nerwu wzrokowego i w swoich klinikach przyjmuję pacjentów z ADOA. Przez lata widziałem wielu pacjentów i rodziny, a moje badania doktoranckie wiele lat temu umożliwiły mi kontakt z tą chorobą oraz z osobami, które na nią cierpią, w Wielkiej Brytanii. Jeśli chcesz, żebym udzielił ogólnej porady, zdecydowanie powiedziałbym, że pacjenci z ADOA lub ADOA Plus powinni regularnie odwiedzać lokalną klinikę okulistyczną, nawet jeśli jest to tylko raz w roku. Umożliwi to monitorowanie i zbieranie rzetelnych informacji na temat stanu siatkówki i nerwu wzrokowego. Obejmuje to robienie zdjęć, badanie siatkówki, obrazowanie, badania pola widzenia, badania widzenia barw i tym podobne. Radziłabym też zrobić badania genetyczne. W tym momencie pacjenci mogą czuć, że jest to dla nich mało przydatne, ale naprawdę chcę podkreślić, jak ważne jest, aby wszyscy pacjenci z ADOA lub ADOA Plus pozostawali pod kontrolą, ponieważ mogą oni również otrzymać wsparcie w postaci rehabilitacji wzrokowej i urządzeń wspomagających. dla osób z upośledzeniem wzroku, nawiązywanie kontaktów z służbami społecznymi i inne kwestie. Najbardziej ekscytujące jest jednak to, że jeśli w przyszłości rzeczywiście będą dostępne nowe metody leczenia pacjentów z ADOA, niezwykle cenne będzie posiadanie informacji o ich stanie sprzed kilku lat.
Jakie jest Twoje podejście do badań genetycznych?
Jako okulista regularnie omawiam badanie DNA pacjenta za pomocą tak zwanych testów genetycznych, aby zrozumieć, który gen jest dotknięty chorobą, a co za tym idzie, co jest przyczyną genetyczną choroby. Moje zdanie na temat badań genetycznych jest takie, że obecnie niezwykle ważne jest, aby pacjenci otrzymali genetyczną lub molekularną diagnozę choroby podstawowej. Dzieje się tak dlatego, że musimy być w stanie wykazać, który gen jest dotknięty chorobą i w związku z tym jakie potencjalne nowe leczenie można zastosować u danego pacjenta. Badania genetyczne należy przeprowadzać z pełną świadomością, że będziemy badać przesiewowo pod kątem szeregu genów uznawanych za przyczyny zaniku nerwu wzrokowego i że jednym z nich jest gen OPA1, który jest główną przyczyną ADOA. Ogólnie rzecz biorąc, mamy nadzieję, że będziemy mogli przekazać pacjentowi wynik w rozsądnym czasie, aby mógł lepiej zrozumieć swój własny stan i przyczyny jego wystąpienia. Ważne jest jednak, aby upewnić się, że zarówno pacjent, jak i jego rodzina rozumieją konsekwencje wykonania badania genetycznego oraz że otrzymali wystarczającą ilość informacji i czasu, aby to zrozumieć i podjąć decyzję o jego wykonaniu. Badanie wykonuje się na niewielkiej próbce krwi lub nawet błony śluzowej policzka i śliny. Przyjmujemy tak zwaną świadomą zgodę. Testy genetyczne mogą również pomóc innym członkom rodziny, którzy mogą być dotknięci chorobą w niewielkim stopniu, w ustaleniu, czy są nosicielami tej samej choroby. Badania genetyczne stają się coraz bardziej dostępne, a w ostatnich latach większość pacjentów z dziedzicznymi chorobami oczu przechodzi diagnostykę molekularną. Wierzę, że ta zmiana w naszej wiedzy jest niezwykle ważna i jest także jednym z najważniejszych czynników stymulujących rozwój nowych metod leczenia, ponieważ zdajemy sobie sprawę, jak wielu pacjentów cierpi na genetyczne choroby oczu.
Czy możesz podzielić się swoimi przemyśleniami na temat tego, dlaczego ważna jest organizacja pacjentów?
ADOA jest tak zwaną chorobą rzadką, ale to nie znaczy, że nie dotyka tysięcy pacjentów na całym świecie, a nawet w Europie. Pacjenci cierpiący na rzadkie choroby często mają trudności z uzyskaniem w lokalnych szpitalach najlepszych i najbardziej aktualnych informacji na temat swojego stanu zdrowia i może zaistnieć potrzeba skierowania ich do ośrodków bardziej regionalnych lub krajowych. Jednakże istnienie organizacji pacjentów może być bardzo pomocne w zapewnianiu wsparcia i informacji zarówno znanym, jak i nowym pacjentom z ADOA. Myślę, że bardzo ważne jest, aby pacjenci się zorganizowali. Ważne jest również, aby myśleć o przyszłości, kiedy mamy nadzieję, że pojawią się nowe metody leczenia. Organizacje pacjentów mogą potencjalnie okazać się bardzo przydatne i użyteczne, jeśli chodzi o generowanie rozgłosu i docieranie do pacjentów z ADOA stać się ważnym.
Jakimi informacjami jako Fundacja Cure ADOA powinniśmy dzielić się z okulistami, ortoptystami i optometrystami, aby pomóc im rozpoznać ADOA lub ADOA plus? Chcemy pomóc skrócić czas potrzebny na postawienie prawidłowej diagnozy.
Masz całkowitą rację, gdy mówisz, że jednym z największych problemów pacjentów z ADOA jest jak najszybsze uzyskanie najlepszej i prawidłowej diagnozy. Rozmawiałem z wieloma pacjentami z ADOA i jest to jedna z ich głównych obaw. To musi być niezwykle niepokojące i stresujące, być w sytuacji, w której nie ma się pełnej wiedzy na temat przyczyn problemów ze wzrokiem u siebie lub u dziecka. Dlatego tak istotne w tym procesie są zarówno okuliści, jak i badania genetyczne. Fundacja Cure ADOA odgrywa niezwykle ważną rolę w nagłaśnianiu tej choroby, zarówno po to, aby zapewnić wsparcie pacjentom, jak i zasygnalizować, że osoby dotknięte tą chorobą chcą wiedzieć więcej i rzeczywiście zaangażować się zarówno w jej rozwój, jak i stosowanie nowych metod leczenia. Myślę, że pacjenci z ADOA mogą zaoferować unikalny wgląd w swój własny stan, co jest oczywiście całkowicie bezcenne dla zrozumienia wpływu choroby, a tym samym potencjalnego wpływu nowych metod leczenia. Wpływ ADOA zarówno na jakość życia, jak i inne wyniki i markery zdrowotne powinien być znaczący i niezwykle ważne jest, aby okuliści, ortoptycy i optometryści rozumieli i rozpoznawali, przez co przechodzi pacjent. Wiem, że coraz ważniejsze będzie angażowanie pacjentów w dyskusje na temat nowych metod leczenia, a ich opinie będą również niezwykle ważne przy ustalaniu, co ma dla nich sens w kontekście leczenia. Proszę, kontynuuj to, co robisz, a myślę, że może to stać się jeszcze potężniejsze i znaczące, gdy w przyszłości rozpoczniemy proces nowych terapii.
