+31 (0)6 57 27 64 27 | info@adoa.eu

Leven en lesgeven vanuit mogelijkheden

Gabriëlle den Hollander-Beijer zit op haar fiets in de tuin

Gabriëlle den Hollander-Beijer (43) is leerkracht op een basisschool en mede-oprichter van de Cure ADOA Foundation. Ze woont in Goudswaard, is getrouwd met Leendert en heeft twee tienerdochters. Zo’n vijftien jaar geleden werd ze gediagnosticeerd met ADOA-plus. Haar instelling? Schouders eronder en focussen op wat wél kan.

Het tegendeel bewijzen

In groep 5 kreeg Gabriëlle moeite met horen en zien. Ze verstond de leerkracht soms niet of kon niet goed lezen wat er op het bord stond. Omdat haar vader ADOA-plus heeft, werd ze doorverwezen naar een oogziekenhuis. Daar werd weinig met haar klachten gedaan. Op haar zestiende kreeg ze lenzen, maar die hielpen niet en haar energieniveau nam af. Uiteindelijk volgde de diagnose opticus atrofie. Een arts vertelde dat ze slechtziend tot mogelijk blind zou worden, geen rijbewijs kon halen en beter niet kon roken of drinken. Een impactvolle boodschap, die haar toekomstbeeld op z’n kop zette.

Gabriëlle maakte haar opleiding SPW af en ging aan de slag als klassenassistent, omdat ze twijfelde of de pabo haalbaar was. Maar zelfstandig voor de klas staan bleef haar droom, dus ze besloot het toch te proberen. Veel docenten waren positief, tot eentje zei: “Kun je dit niet lezen? Dan kun jij nooit leraar worden.” Dat moment bleek een kantelpunt voor Gabrielle. Terugblikkend vertelt ze: “Ik dacht: ik zal jou eens wat laten zien! En ik heb die opleiding in één keer gehaald.”

“Spreek uit wat je kunt en wat je kracht is.”

Gelukkig voor de klas

Op haar achtentwintigste werd bij Gabriëlle na uitgebreid onderzoek ADOA-plus vastgesteld. Door een fout in het OPA1-gen krijgen cellen te weinig energie. Daardoor ontstaan naast zichtproblemen bijvoorbeeld ook gehoorklachten. Die diagnose bracht duidelijkheid, richting én daadkracht. Gabriëlle leerde open te zijn over haar kwaliteiten en uitdagingen, ook tijdens sollicitaties die volgden. Vanuit haar liefde voor onderwijs vond ze haar plek als leerkracht op een basisschool dichtbij huis.

Tegen leerlingen is ze heel eerlijk. “Ik benoem dat ik slecht zie en leg uit hoe ik de dingen ervaar. Dat ik op één stap afstand van het bord hetzelfde zie als zij op tien stappen.” Met een vergrootapparaat richt ze haar lessen zo makkelijk mogelijk in en ze creëert heel bewust rust en nabijheid in de klas. “Ik ga voor een positieve groepsdynamiek waarin iedereen goed naar elkaar luistert. Ik loop rond tijdens klassikale gesprekken en zoek de kinderen bewust op. Dat helpt mij om goed te horen, en voor hen zorgt het voor een fijne sfeer. Een win-winsituatie dus. ”

Vaker op de fiets

Thuis toont Gabriëlle dezelfde positieve houding. Soms voelt ze zich schuldig dat ze haar dochters niet overal met de auto naartoe kan brengen. Maar het gesprek daarover brengt een mooi perspectief. “Mijn jongste zei laatst: de trein is toch ook leuk? En ze zijn blij als we vooraan mogen zitten bij een concert of een musical. Natuurlijk vinden ze het irritant dat ze dingen soms twee keer moeten zeggen. Maar mijn man en ik maken daar allebei geen ding van, en het weegt niet op tegen alles wat wel lukt. Ik werk, sport en doe leuke dingen. Ik mis niks wat een ander wel doet, dus zij ook niet. Ze zitten alleen iets vaker op de fiets.”

Betekenisvolle bijdrage

Gabriëlle haalt veel energie uit haar werk voor de Cure ADOA Foundation. Daaruit zijn mooie ontmoetingen en waardevolle vriendschappen ontstaan. Ze benadrukt hoe belangrijk het is om samen op te trekken. Om kennis en ervaringen te delen en de weg naar onderzoek en behandeling te openen, samen met mensen van over de hele wereld. “ADOA genezen zou natuurlijk het mooiste zijn, maar de ziekte remmen is ook een doel. Zodat niemand slechter hoeft te gaan zien of horen dan nu het geval is. Ik ben heel trots op ons internationale netwerk. Dat is een warm bad, ook voor volgende generaties, zodat zij niet dezelfde zoektocht hoeven te doorstaan als ik.”

Vanuit de stichting is Gabriëlle nauw betrokken bij het organiseren van de jaarlijkse ADOA-plus-bijeenkomst. In 2026 ontmoetten zo’n dertig deelnemers elkaar. Wat ze zelf wil zeggen tegen lotgenoten? Dat er zoveel wél mogelijk is, ook met ADOA-plus. “Natuurlijk zijn er moeilijke momenten, maar deel je verhaal met anderen en zet daarna je schouders er weer onder. Houd je energieniveau in balans en probeer in oplossingen te denken. Dan kan er echt heel veel.”

Lees meer op onze pagina over ADOA-plus. Wil je lid worden van de WhatsApp-groep voor lotgenoten met ADOA-plus? Stuur een berichtje naar Gabriëlle, via 06 – 57 27 64 27. Of maak ons blij met een donatie, waarmee je bijdraagt aan onderzoek en behandeling.

Deel dit bericht via
Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
WhatsApp